سبط ابن الجوزي ( مترجم : محمدرضا عطائى )

42

تذكرة الخواص ( شرح حال و فضائل خاندان نبوت ) ( فارسي )

كندى به نقل از زاذان مىگويد : از على بن ابى طالب شنيدم كه در آن مجمع وسيع در حالى كه مردم را قسم مىداد ، مىگفت : « سوگند مىدهم آن كسى را كه از رسول خدا ( ص ) در روز غدير خم شنيده است كه مىگفت : « هر كه من مولاى اويم ، اين على مولاى اوست » گواهى دهد . » سيزده نفر از صحابه بلند شدند و گواهى دادند كه از رسول خدا ( ص ) شنيده‌اند كه آن عبارت را مىفرمود . و ترمذى نيز اين حديث را در كتاب « السّنن » ، نقل كرده و مىگويد : اين حديث حسن است و مىافزايد كه پيامبر ( ص ) فرمود : « خدايا دوست بدار هر كه او را دوست بدارد و دشمن بدار هر كه او را دشمن بدارد و حق را بر محور او بچرخان هرطور و هر جا كه او بگردد . » و احمد نيز اين حديث را در كتاب الفضائل نقل كرده مىگويد : وكيع از قول اعمش و او از سعد بن عبيده ، به نقل از ابن بريده و او از پدرش كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود : « هر كه را من مولا يا ولىّ اويم ، على ولى اوست » . ( 1 ) در روايتى آمده است ، چون على ( ع ) مردم را در آن فضا سوگند داد گروه زيادى از جا برخاستند و دربارهء آن حضرت گواهى دادند و در عبارتى سى نفر بپاخاستند و گواهى دادند . احمد در كتاب الفضائل از قول يحيى بن آدم و او از حبيش بن حرث بن لقيط نخعى به نقل از رياح بن حرث گفته است : گروهى نزد امير المؤمنين ( ع ) آمدند و گفتند : درود بر تو اى مولاى ما - آن زمان امام در رحبه بود - على ( ع ) پرسيد : « چگونه من مولاى شمايم در حالى كه شما قوم عربيد ؟ » گفتند : ما خود از رسول خدا ( ص ) شنيديم كه در روز غدير خم مىفرمود : « هر كه من مولاى اويم ، على مولاى اوست » ، رباح مىگويد : عرض كردم : اينها كيستند ؟ گفتند : « آنان گروهى از انصارند كه در ميان ايشان ابو ايّوب انصارى صحابى رسول خدا ( ص ) نيز هست » . ( 2 ) احمد در كتاب الفضائل از قول ابن نمير بن عبد الملك بن عطيّه عوفى نقل كرده ، مىگويد : نزد زيد بن ارقم آمدم و گفتم : پدر زنى دارم كه از تو حديثى را در شأن على در روز غدير خم براى من نقل كرده ، مايلم كه آن را از خودت بشنوم ، زيد رو به من كرد و گفت : شما مردم عراق اهل مكر و حيله‌ايد ! گفتم : از سوى من براى تو خطرى نيست ، گفت : ما در جحفه « 1 » بوديم ، كه رسول خدا ( ص ) هنگام ظهر ، در برابر جمع ما آمد در حالى كه بازوى

--> ( 1 ) جحفه ، يكى از ميقاتهاى احرام است كه حاجيان از آنجا محرم مىشوند و راه مدينه ، مصر و عراق از آنجا منشعب مىشود - م .